Xalq artisti: Gənclər heç kimin məsləhətinə qulaq asmasın
Azərbaycan teatr və kino sənətinin tanınmış simalarından biri, Xalq artisti Vidadi Həsənovla M Teatrında görüşdük. Söhbətimiz zamanı aktyorluq sənətinin incəliklərindən, teatr və kino arasındakı fərqlərdən, gənc aktyorların qarşılaşdığı çətinliklərdən, klassik əsərlərin müasir səhnə həllərindən və süni intellektin sənətə mümkün təsirlərindən danışdıq.
Vidadi Həsənov həmçinin gənc aktyorlara tövsiyələrini bölüşüb, sənət yolunda səhvlərin roluna və aktyorun inkişafına dair fikirlərini səsləndirib. Xalq artisti bu və digər məsələlərlə bağlı Crossmedia.az-a müsahibə verib:
-Sizin səhnədə oynadığınız obrazlardan hansı sizə daha çox təsir edib və sizdə nəyisə dəyişib?
-Çox maraqlı sualdır. Mənim oynadığım rolların hamısı mənim üçün çox yaxındır. Onların hərəsi, əlbəttə ki, özündən sonra bu və ya digər bir iz qoyub. Bu mütləqdir.
-Sizin üçün kamera qarşısında oynamaqla teatrda oynamaq arasındakı fərq nədir?
- Orada da oynayırsan, burada da. Yəni teatrla kinonun böyük bir fərqi yoxdur. Burada da aktyorsan, orada da aktyorsan. Ona görə nəyi soruşduğunuzu bilmədim. Mənim üçün hər ikisi eyni cürdür.
-Bu gün tamaşaçını teatra cəlb etmək çox çətindir, xüsusilə də gənc nəsli. Sizcə, tamaşaçıların zövqü dəyişib, yoxsa əvvəlki illərlə müqayisədə tamaşaçını cəlb etmək daha da çətindir?
-İndi gənclər daha çox işləyirlər, oxuyurlar, ona görə. Ümumiyyətlə, Azərbaycan teatrının tamaşaçı problemi yoxdur. Bakıda ən balaca teatrın belə, hətta bizim də tamaşaçı problemimiz yoxdur. düşünürsünüz ki, 10 milyon azərbaycanlı varsa, elə 10 milyon adam da teatra getməlidir? Biri futbolu sevir, biri kitab oxumağı sevir, biri də teatrı. Hamı teatrı sevməyə məhkum deyil ki. Ona görə düşünürəm ki, bu sual çox geniş yayılıb, amma çox əsassız sualdır. Teatrımızda tamaşalar da var, tamaşaçılar da var, hətta gənclər də var. Gəlirlər, baxırlar.
-Sizcə, klassik əsərləri yeni formatda təqdim etməyə münasibətiniz necədir?
-Rejissor müəllif olaraq öz işində müstəqildir. Biz onun işini bəyənə də bilərik, bəyənməyə də bilərik, amma o rejissor bu əsəri bu cür görürsə, deməli, o haqlıdır.
-Aktyor yetişdirmək həm müəllim, həm də sənətçi kimi fəaliyyət göstərdiyiniz istiqamətlərdən biridir. Gənc aktyorları hazırladığınız zaman ən böyük çatışmazlığı nədə görürsünüz?
-Qüsuru görməyə nə var ki? Gərək adam əvvəlcə öz gözündəki tiri görsün, sonra başqasının gözündə nəsə axtarsın. Gənc insandır, əlbəttə ki, o təcrübəsizdir. Əgər təhsil almağa gəlirsə, o, yeni başlayır. Bu qüsur deyil ki, normaldır. O, təhsil almaq üçün gəlir universitetə və yaxud hansısa bir teatra. Mən sizin dediyiniz kimi belə çatışmazlıq-zad görmürəm. Hər şey yaxşıdır. Öyrənmək istəyən adam öyrənir. Öyrənmək istəməyəni isə bütün dünyanın teatr mütəxəssisləri yığışsın, gəlsin ki, sənə nəsə öyrədəcəyik, heç nə öyrənməyəcək.
-Kino və serialların geniş yayıldığı bir dövrdə teatr öz mövqeyini, öz sənətini necə qorumalıdır?
-Kişi kimi qorumalıdır. Bilirsiniz necədir? Kinonun öz yeri var, serialın öz yeri, teatrın da öz yeri. İnsanlar var ki, teatrı sevmir, musiqini sevir. Biz ona deməli deyilik ki, sən onu qoy qırağa, gəl teatrı sev. Görürsən, bir oğlan bir qızı sevir. Ona necə deyəsən ki, sən o qızı sevmə, get başqasını sev. Olmaz axı. İndi bizdə də kinolar var, kinonu sevənlər də var, kino sahəsində çalışanlar da var, serial sahəsi də onun kimi. Biz də aktyor olaraq filmə də çəkilirik, seriala da çəkilirik. Bunların hərəsinin öz yeri var. Ağıllı adam onların hamısından faydalanır öz peşəsi üçün. Yəni onların da arasında heç bir rəqabət, antaqonizm yoxdur.
-Hazırda süni intellekt çox geniş yayılıb. Bu, musiqidən kinoya, hətta bəzən ssenari belə yaza bilir. Sizcə, aktyorluq sənətinin gələcəyi necə olacaq?
-Siz “süni” sözü işlətdiniz. Bir adam sünilik edəndə biz deyirik ki, bir az doğruçu ol da, elədir? Mən o süni intellekti hələ tanımıram. Və belə də düşünürəm ki, o heç vaxt insanı əvəz eləyə bilməyəcək.
-Son olaraq, bu gün səhnəyə çıxmağa hazırlaşan gənc bir aktyor sizə yaxınlaşıb desə ki, “mənə məsləhət verin”, ona məsləhətiniz nə olardı?
-Mən ona deyərdim ki, heç bir məsləhətə qulaq asma. Əgər gənc bir insan mənim məsləhətimə qulaq asıb mənim dediyim kimi eləyəcəksə, o gənc olmayacaq axı. O, qoca kişi olacaq. Elədir? Biz də gənc olmuşuq, bizə də məsləhət veriblər. Mənim yadıma gəlir ki, heç bir məsləhəti könül xoşluğu ilə qəbul eləmirdik. Məsələn, sizə də nəsə məsləhət versələr, birinci müqavimət yaranacaq. Ona görə də gənclik odur ki, o səhvlər də eləməlidir, fiaskoya uğramalıdır və çalışmalıdır, çarpışmalıdır hər şeyi əldə eləmək üçün. Yoxsa elə hər deyilən məsləhətə qulaq asacaqsa, o bəs özü harada olacaq? Özü nə vaxt bir şəxsiyyət kimi, insan kimi yetişəcək? Heç vaxt. Mənə elə gəlir ki, hətta gənclər səhv eləyəndə belə haqlıdırlar. Çünki səhvsiz insan yoxdur. Biz bu yaşımızda səhv eləyiriksə, onlar niyə eləməsinlər ki? O başqa şeydir ki, indi görürsən, biri o birisindən 3 yaş böyükdür, qoyur qabağına, məsləhət vermək istəyir, “sən uşaqsan”, deyir, “gəl sənə məsləhət verim”. Məsləhət vermək istəyən çoxdur. Ona görə də hər məsləhətə qulaq asmaq lazım deyil.
Nigar Xəlilli
23:00 24.09.2026
Oxunuş sayı: 279
