Məmmədbağır Bağırzadə: Səsi ilə xalqın qəlbinə yazılan sənətkar
1950-ci il iyulun 21-də Bakının qədim nəfəsli kəndi Nardaranda dünyaya gələn bir uşaq var idi. Adı Məmmədbağır idi. O kəndin daşlarında, toylarında, el şənliklərində yaşayan xalq mahnıları elə bil o balaca uşağın qulağına pıçıldayırdı: "Sən bizim davamçımızsan". Və o davam etdi. 55 illik ömrünə bir xalqın sevgisini, yüzlərlə nəğməni, bir məktəbi sığdırdı.
Məmmədbağır Bağırzadə sadəcə gözəl səsə malik müğənni deyildi. O, sözü ürəkdən keçirib sonra səsləndirən, hər mahnını sanki ilk dəfə, sanki sonuncu dəfə oxuyan sənətkar idi. Nardaranın folklor mühitində böyüyən oğlanın istedadını ilk görənlərdən biri görkəmli bəstəkar Ələkbər Tağıyev oldu. O, gəncin səsindəki fərqliliyi duydu, ona yol açdı, onun üçün nəğmələr yazdı və televiziyanın işıqları altına çıxardı. O işıqlardan sonra Məmmədbağır artıq hamının idi.
1970-ci illərin sonu, 1980-ci illər... Bu illər onun qızıl dövrü oldu. Respublikanın bir ucundan o biri ucuna konsertlər, dolu zallar, val və maqnitofon kasetlərində əllərdən-əllərə keçən səs yazıları. "Səməni nazlı gəlin" toyların bəzəyi, "Hülya" ürək ağrısı, "Azərbaycan oğluyam" qüruru oldu. Radio efirlərində, maşınlarda, məclislərdə onun səsi səslənməyən gün yox idi. Çünki o, süni bəzəkdən uzaq, təbii oxuyurdu. Xalq musiqisinin ruhunu estrada ilə elə mehriban qovuşdururdu ki, həm ziyalı bəyənirdi, həm də sadə insan.
Onun ifa məktəbi başqalarından fərqli idi. Güclü, emosional səsi sözün hər hərfini yaşadırdı. Dinləyici mahnını eşitmirdi, onu görürdü, hiss edirdi. Elə buna görə də Məmmədbağır qısa zamanda xalqın sevimlisinə çevrildi.
O, təkcə ifaçı deyildi, həm də bəstəkar idi. Özü yazıb, özü oxuduğu "Səməni nazlı gəlin", "Hülya" kimi nəğmələr zamanın sınağından çıxıb Azərbaycan musiqisinin qızıl fonduna daxil oldu. Ələkbər Tağıyevlə, Oqtay Kazımi ilə, Nəriman Məmmədovla, Tahir Əkbərlə birgə yaratdıqları əsərlər bu gün də dillər əzbəridir. Onun mahnılarında vətən sevgisi, saf məhəbbət, ana haqqı, dostluq, Qarabağ dərdi var idi. Melodiyaları sadə idi, amma yaddan çıxmırdı. Çünki səmimi idi.
Dövlət də bu sədaqəti gördü. 1998-ci ildə "Əməkdar artist", 2002-ci ildə "Xalq artisti" fəxri adları onun sinəsinə deyil, xalqın qəlbinə vurulan möhür idi.
2000-ci illərin əvvəllərində səhhəti imkan verməsə də, o, yenə səhnədən, yenə mahnıdan ayrı düşmədi. Ta ki 2005-ci il oktyabrın 30-na qədər. 55 yaşında Nardarana, doğulduğu torpağa qayıtdı. Vəfalı bir oğul kimi.
Bu gün illər keçib. Amma "Tello" toyda səslənəndə, "Sənli günlərim" radioda çalınanda, "Qarabağ" deyəndə gözlər dolanda bilirik ki, Məmmədbağır ölməyib. O, səsində yaşayır. Gənc ifaçıların yenidən oxuduğu nəğmələrdə yaşayır. Sosial şəbəkələrdə milyon dəfə dinlənilən videolarda yaşayır.
Məmmədbağır Bağırzadə Azərbaycan musiqisinə xalqın nəfəsini gətirənlərdən idi. Onun adı indi musiqi tariximizdə özünəməxsus məktəb yaradanların sırasında qızıl hərflərlə yazılır.
Nardaranın nəğməsi susmadı. O nəğmə Məmmədbağırın səsi ilə bu gün də bizimlədir.
Nigar Xəlilli
16:10 21.07.2026
Oxunuş sayı: 60
