Otuz yaşlı «Şərq» və mənim dörd illik hekayəm
Bəzi ünvanlar insanın həyatında sadəcə bir ünvan olaraq qalmır. Onlar peşəkar kimliyinin formalaşdığı, dostluqların yarandığı, gələcəyə inamın möhkəmləndiyi bir məktəbə çevrilir. Mənim üçün «Şərq» qəzeti belə ünvanlardan biridir.
Hər qəzetin bir tarixi, hər redaksiyanın özünəməxsus yaddaşı var. Bu yaddaş yalnız dərc olunan yazılardan, manşetlərdən, müsahibələrdən və xəbərlərdən ibarət deyil. Onun arxasında insanların zəhməti, peşəkar axtarışlar, redaksiya müzakirələri və bir ömrün mühüm mərhələsinə çevrilən xatirələr dayanır.
Bu gün «Şərq» qəzetinin 30 yaşı tamam olur. Otuz il Azərbaycan mediasının tarixində özünəməxsus bir zaman kəsiyidir. Mənim üçünsə bu yubiley həm də həyatımın xüsusi bir dövrünə qayıtmaq, jurnalist kimi formalaşmağımda əməyi olan insanları minnətdarlıqla xatırlamaq fürsətidir.
«Şərq»də dörd il çalışmışam. Tələbəlik illərimə təsadüf edən bu dövr mənim peşəkar həyatımın ən yaddaqalan mərhələlərindən biri olub. O zamanlar qarşıda hələ çox suallar, öyrəniləsi çox şey, qət ediləsi uzun bir yol vardı. Universitetdə nəzəri biliklərə yiyələnərkən redaksiyada həmin bilikləri praktikaya çevirməyi, hadisələrə fərqli rakurslardan baxmağı, informasiyanın arxasındakı məqamları araşdırmağı öyrənirdim.
Daha çox siyasətdən yazırdım. Siyasi proseslər, beynəlxalq münasibətlər, regional qarşıdurmalar, dövlətlərin maraqları və geosiyasi dəyişikliklər diqqət mərkəzimdə idi. Hadisələri sadəcə təsvir etmək deyil, onların səbəblərini anlamaq, mümkün nəticələrini qiymətləndirmək, oxucuya baş verənlərin mahiyyətini çatdırmaq istəyirdim.
Beləcə, «Şərq» mənim üçün yalnız işlədiyim qəzet olmadı. Siyasi şərhçi kimi yetişdiyim, jurnalistikaya baxışımın formalaşdığı, özümü sınadığım və peşəkar istiqamətimi müəyyənləşdirdiyim bir məktəbə çevrildi.
Bu məktəbin müəllimləri isə ilk növbədə insanlardır.
Baş redaktor Akif Aşırlıdan, onun müavini Yusif Nəzərlidən, redaktorlar Anar Bayramoğlu və Ayyət Əhməddən çox şey öyrənmişəm. Bu adları çəkərkən yalnız vaxtilə bir redaksiyada çalışdığım insanları xatırlamıram. Həm də jurnalist kimi formalaşmağımda rolu olan, peşəyə münasibətimə təsir göstərən, yaddaşımda özünəməxsus yer tutan insanları yada salıram.
Jurnalistikada nəzəri biliklər vacibdir. Amma peşənin incəliklərini çox vaxt gündəlik iş prosesində, təcrübəli həmkarların yanaşmalarını müşahidə edərkən, onların iradlarını dinləyərkən, müzakirələrdə iştirak edərkən öyrənirsən. Mövzunu necə seçmək, faktı necə yoxlamaq, siyasi hadisənin mahiyyətinə necə varmaq, fikri necə əsaslandırmaq və ən əsası, yazdığın sözün məsuliyyətini necə daşımaq – bunlar peşəkar jurnalistikanın fundamental prinsipləridir.
Mən həmin prinsiplərin bir çoxunu «Şərq»də öyrəndim.
İllər keçir, insan müxtəlif kollektivlərdə çalışır, yeni insanlarla tanış olur, peşəkar təcrübəsini artırır. Ancaq ilk məktəbin yeri başqadır. Çünki orada yalnız peşəni deyil, özünü də kəşf edirsən. Hələ yolun başlanğıcında olduğun vaxtlarda sənə göstərilən etimadın, verilən məsləhətin, səmimi münasibətin dəyərini bəzən dərhal anlamırsan. Zaman keçdikcə isə həmin insanların həyatında nə qədər mühüm yer tutduğunu daha yaxşı dərk edirsən.
Akif Aşırlı, Yusif Nəzərli, Anar Bayramoğlu və Ayyət Əhməd mənim üçün belə insanlardır. Onlarla münasibətim təkcə rəhbər və əməkdaş münasibəti çərçivəsində qalmayıb. Birlikdə çalışdığımız illər ərzində doğmalıq yaranıb. Onlar mənim üçün ailə üzvləri qədər əziz insanlara çevriliblər. Bu gün də «Şərq»i xatırlayanda ilk növbədə məhz onların simaları, münasibətləri və həmin illərin ab-havası gözlərim önündə canlanır.
Dörd il, iki tarixi sınaq
«Şərq»də çalışdığım illərin daha bir xüsusiyyəti var. Fəaliyyətimin bir dövrü dünya və Azərbaycan üçün son dərəcə mürəkkəb hadisələrlə yadda qalan pandemiya və İkinci Qarabağ müharibəsi dövrlərinə təsadüf edib.
COVID-19 pandemiyası bütün dünyada həyatın adi axarını dəyişdi. İnsanlar görünməyən təhlükə ilə üz-üzə qaldılar, cəmiyyətlər qeyri-müəyyənlik içərisində yaşamağa başladılar. Belə bir şəraitdə medianın üzərinə düşən vəzifələr də artdı. Cəmiyyətin etibarlı informasiyaya ehtiyacı yüksəlir, yanlış məlumatların yayılması isə əlavə problemlər yaradırdı.
Bu dövr bir daha göstərdi ki, jurnalistika yalnız hadisələri işıqlandırmaq deyil. Jurnalist eyni zamanda informasiya məsuliyyətini dərk etməli, faktla ehtimalı bir-birindən ayırmalı, cəmiyyətə təqdim etdiyi məlumatın etibarlılığına diqqət yetirməlidir.
Ardınca 2020-ci ilin sentyabrında başlayan və 44 gün davam edən Vətən müharibəsi Azərbaycanın müasir tarixində yeni bir səhifə açdı.
Həmin günlərdə ölkənin informasiya gündəmi cəbhədəki hadisələr, diplomatik təmaslar, beynəlxalq reaksiyalar və informasiya müharibəsi ətrafında formalaşırdı. Azərbaycanın haqq səsinin beynəlxalq ictimaiyyətə çatdırılması, hadisələrin düzgün təhlili və dezinformasiyalara qarşı mübarizə media üçün xüsusi əhəmiyyət daşıyırdı.
Siyasi mövzular üzərində çalışan bir jurnalist kimi belə bir dövrün içərisində olmaq, hadisələrin inkişafını izləmək və onların siyasi mahiyyətini təhlil etmək mənim peşəkar təcrübəmdə xüsusi yer tutur.
Bu, təkcə yazı yazmaq və gündəmi izləmək məsələsi deyildi. Həm də tarixin mühüm məqamlarına şahidlik etmək, ölkənin taleyüklü hadisələrinin informasiya müstəvisində necə əks olunduğunu görmək idi.
Bu gün həmin illəri xatırlayarkən anlayıram ki, jurnalistin peşəkar dünyagörüşü təkcə oxuduğu kitablardan və öyrəndiyi nəzəriyyələrdən formalaşmır. O, həm də yaşadığı dövrün hadisələrindən, qarşılaşdığı çətinliklərdən, gördüyü insanların münasibətindən və daşıdığı məsuliyyətdən qidalanır. Mənim üçün «Şərq» illəri bu baxımdan da əlamətdar oldu.
Qəzetdən böyük olan nədir?
Otuz il bir media orqanının fəaliyyətində kifayət qədər uzun müddətdir. Bu zaman ərzində informasiya texnologiyaları dəyişib, xəbərin yayılma sürəti artıb, sosial şəbəkələr media mühitinin ayrılmaz hissəsinə çevrilib. Ənənəvi jurnalistika yeni çağırışlarla üzləşib, oxucu vərdişləri yenilənib.
Lakin bütün bu dəyişikliklərin fonunda bir həqiqət öz əhəmiyyətini qoruyur: jurnalistikanın əsasını insan, sözə münasibət və peşəkar məsuliyyət təşkil edir.
Qəzetin tarixi onun səhifələrində dərc olunan materiallarla ölçülsə də, redaksiyanın əsl məktəbə çevrilməsi orada yetişən insanlar, formalaşan peşəkar ənənələr və yaradılan münasibətlərlə bağlıdır.
Bu baxımdan «Şərq»in mənim üçün əhəmiyyəti şəxsi xatirələrlə məhdudlaşmır. Bu qəzetdən yolu keçən jurnalistlər sonrakı fəaliyyətlərində də öz təcrübələrini, peşəkar baxışlarını və öyrəndiklərini daşıyırlar. Bu gün Crossmedia.az-ın baş redaktoru Mübariz Göyüşlünün də, redaktoru olaraq mənim də «Şərq» qəzetindən yetişməyimiz bu baxımdan xüsusi məna daşıyır. Fərqli mərhələlərdə, fərqli media platformalarında fəaliyyət göstərsək də, bizi birləşdirən peşəkar yolun müəyyən bir hissəsi məhz bu redaksiyadan başlayır.
Bu, bir qəzetin tarixinin ayrı-ayrı insanların həyatında necə davam etdiyinin göstəricisidir. Çünki media orqanının uğuru yalnız bu gün dərc etdiyi yazılarla deyil, yetişdirdiyi jurnalistlərlə, onların sonrakı fəaliyyətləri ilə və Azərbaycan mediasına verdiyi töhfələrlə də ölçülür.
Mən «Şərq»in otuzillik yubileyinə məhz bu prizmadan baxıram. Söhbət yalnız bir qəzetin keçdiyi yoldan getmir. Söhbət həm də həmin yolun bir hissəsində mənə yer verən, öyrənməyimə və formalaşmağıma imkan yaradan insanlardan gedir.
Bu gün harada çalışmağımızdan, hansı mövzuları işıqlandırmağımızdan və hansı peşəkar mərhələdə olmağımızdan asılı olmayaraq, bizi yetişdirən məktəblərə borcluyuq. Bu borc maddi deyil. O, yaddaşda, minnətdarlıqda, peşəyə münasibətdə və zaman-zaman geri dönüb «Mən haradan başlamışam?» sualını özünə verməkdə yaşayır.
Mənim başlanğıc nöqtələrimdən biri «Şərq»dir.
Dörd il ərzində burada qazandığım təcrübə, tanıdığım insanlar və yaşadığım hadisələr mənimlə birlikdə qalıb. Həmin illərdə qurulan dostluqlar, öyrəndiyim dərslər və bölüşdüyümüz xatirələr zamanın sınağından keçərək daha qiymətli olub.
Bəlkə də illər sonra insan keçmişinə baxanda ən çox məhz belə məqamların qədrini bilir: bir redaksiyada keçirilən adi iş günü, müzakirə zamanı deyilən bir fikir, səmimi söhbət, birlikdə yaşanan çətinlik və ya bir insanın sənə göstərdiyi diqqət.
Bunlar kənardan adi görünə bilər. Amma insanın həyat hekayəsini məhz belə anlar yaradır.
Bu gün «Şərq»in 30 yaşı tamam olur. Mən də bu yubileyi dörd ilimin, tələbəlik xatirələrimin, peşəkar formalaşmağımın və doğma bildiyim insanların ünvanına ünvanlanan bir minnətdarlıq kimi qarşılayıram.
Otuz yaşın mübarək, «Şərq»!
Arzu edirəm ki, qəzet bundan sonra da öz yolunu inamla davam etdirsin, peşəkar jurnalistika ənənələrini yaşatsın, yeni imzaların yetişməsinə şərait yaratsın və Azərbaycan mediasının inkişafına töhfə versin.
Baş redaktor Akif Aşırlıya, Yusif Nəzərliyə, Anar Bayramoğluna, Ayyət Əhmədə və bu qəzetin fəaliyyətində əməyi olan hər kəsə möhkəm cansağlığı, yeni uğurlar və yaradıcılıq enerjisi arzulayıram.
Crossmedia.az kollektivi adından da «Şərq» qəzetini 30 illik yubileyi münasibətilə ürəkdən təbrik edirik! Arzu edirik ki, qəzet bundan sonra da Azərbaycan mediasında özünəməxsus yerini qoruyub saxlasın, peşəkar jurnalistikanın inkişafına töhfə versin və yeni nəsil jurnalistlərin yetişməsinə xidmət etsin. Bu gün Crossmedia.az-a rəhbərlik edən Mübariz Göyüşlünün və redaktor olaraq mənim də peşəkar yolumun «Şərq»lə kəsişməsi bu təbriki bizim üçün daha da doğmalaşdırır.
Mənim üçünsə bir həqiqət dəyişməz olaraq qalır: bəzi ünvanlardan ayrılmaq mümkündür, amma onların həyatında buraxdığı izdən ayrılmaq olmur.
«Şərq» mənim üçün belə bir ünvandır.
Yubileyin mübarək, doğma «Şərq»!
Kənan Novruzov
12:47 01.11.2026
Oxunuş sayı: 101
