Sözün yox, hissin aktyoru – Fuad Poladov
Azərbaycan teatrı və kinosunun yaddaşında elə adlar var ki, onların yoxluğu zaman keçdikcə daha dərindən hiss olunur. Bu gün həmin sənətkarlardan biri – səhnənin fəlsəfəsini yaşayan, obrazlarına ruh verən Xalq artisti Fuad Poladov ehtiramla xatırlanır. Onun fiziki yoxluğu illərlə ölçülsə də, sənətdə qoyduğu iz zaman anlayışından kənardır.
Fuad Poladov təkcə rollar oynayan aktyor deyildi. O, hər obrazı ilə düşünən, hiss edən və tamaşaçını düşünməyə vadar edən sənətkar idi. “Şah Qacar”, “Hamlet”, “Zaur” kimi rollar onun yaradıcılığında səhnə uğuru olmaqla yanaşı, bütöv bir aktyor məktəbinin ifadəsinə çevrilmişdi. Onun ifasında obrazlar daxili enerjinin, psixoloji dərinliyin və insan taleyinin daşıyıcısı idi.
Sənət yoluna gəlişi asan olmayıb. Ailəsinin istəklərinə baxmayaraq, o, öz yolunu seçdi və bu yolda inadla irəlilədi. Gəncliyində çılğın, sərt xarakterli biri kimi tanınsa da, zamanla bu xarakter sənətdə özünəməxsus gücə çevrildi və onu həm səhnədə, həm də həyatda fərqləndirdi.
Fuad Poladovun həyat fəlsəfəsi onun sənətinə də sirayət edirdi: səssizliyində məna, baxışında fikir, davranışında isə ölçü vardı. Həmkarlarının xatirələrində o, hər zaman təmkinli, sözünə qənaət edən, amma hər kəlməsi ilə təsir yaradan insan kimi yaşayır. O, ətrafındakı insanlara yalnız aktyorluq nümunəsi deyil, həm də şəxsiyyət nümunəsi göstərdi.
Onun sənətə münasibəti xüsusi idi. Rol təklifi alanda sevincini gizlətməyən, hər obraz üzərində yorulmadan çalışan F.Poladov üçün aktyorluq sadəcə peşə deyildi – bu, həyatın özü idi. O, sənətə xidmət etməyi seçmişdi və bu xidmətin qarşılığında nə şöhrət, nə də maddi qazancı ön plana çıxarmırdı. Onun üçün əsas olan səhnədə həqiqəti yaratmaq idi.
Həyatının müxtəlif məqamları – atasının dəfnindən sonra səhnəyə çıxması, haqsızlıqlara qarşı susmaması, sənət uğrunda kompromissiz mövqeyi – onun necə iradə sahibi olduğunu açıq göstərir. Bu, artıq aktyorun deyil, bütöv bir şəxsiyyətin portretidir.
Fuad Poladovun yaradıcılığı həm də bir məktəbdir. Bu məktəbdə aktyor olmaqdan əvvəl insan olmaq, sənəti yaşamaq və ona sadiq qalmaq öyrədilir. Gənc nəsil bu gün də onun rollarına baxaraq təkcə aktyorluğu deyil, sənətə münasibəti öyrənir.
Onun həyatı sevgi, səssizlik və dərinliklə yoğrulmuşdu. Bəzi hissləri dilə gətirmədi, bəzi xatirələri özü ilə apardı. Amma səhnədə dedikləri onun demədiklərindən daha çox idi. Çünki o, danışmağı yox, yaşatmağı bacaran sənətkar idi.
Bu gün Fuad Poladovu xatırlayarkən bir həqiqət daha aydın görünür: böyük sənətkarlar səhnəni tərk etsələr də, sənəti tərk etmirlər. Onlar yaratdıqları obrazlarda, tamaşaçının yaddaşında və sənətin ruhunda yaşamağa davam edirlər.
Fuad Poladov da məhz belə sənətkarlardandır – səhnədən getsə də, səhnənin özündə qalanlardan. Allah rəhmət eləsin.
Nigar Yahyazadə
18:05 04.05.2026
Oxunuş sayı: 53
