Sosium

Müəllimliyin Allahverdi Məmmədli zirvəsi

Qeydlərimə başlamazdan sərlövhə ağlıma gəldi. Özü də dərhal, bir neçə saniyəyə. Bu, nadir hallarda belə olur...

Allahverdi müəllimi- filologiya elmləri doktoru, professor Allahverdi Məmmədlini təxminən 10 ildir tanıyıram. Mən doğma Bakı Dövlət Universitetinin Jurnalistika fakültəsinin birinci kursunda oxuyarkən bizə “Qəzet istehsalı və çap texnikası” fənninin seminar saatlarını keçirdi. Özünün pedaqoji ustalığı ilə çoxumuzun diqqətini çəkmişdi. Səs tonunu qaldırdığı heç yadıma gəlmir. Həmişə təmkinini qoruyar, soyuqqanlı davranar, tələbə ilə münasibətdə “qızıl orta”nı gözləməyə çalışardı.

Bir neçə il sonra – dördüncə kursda oxuyanda yenidən onunla görüşdük. Bu dəfə “KİV-in hüquqi tənzimlənməsi” fənnində. Həm mühazirə, həm də seminarları aparırdı. Mühazirələri çox interaktiv keçirdi. Auditoriyada gəzə- gəzə təmkinlə mövzunu izah edər, qəfildən dayanar və ixtiyari bir tələbəyə sual verərdi. Asanlıqla müəyyənləşdirə bilərdi ki, onu kim dinləyir, kim dinləmir. Bunun üçün, bəlkə də, sadəcə tələbənin üzünə baxması kifayət idi. İstənilən mövzunu praktika ilə əlaqələndirməsi, dediklərini konkret nümunələrlə gücləndirməsi, əlbəttə, dərsi daha anlaşıqlı edirdi.

Seminarları da maraqlı keçirdi. Mən hələ hansısa tələbənin Allahverdi müəllimdən, onun qiymətləndirmə sistemindən narazı olduğunu görməmişəm, eşitməmişəm. Bununla belə, ədaləti qorumaq onun üçün prioritetdir. Demək olar, hər dəfə tələbədən soruşurdu: “Neçəyə iddialısan?”, “Neçə istəyirsən?”. Bu, professorun məşhur suallarından idi. Sanki beləliklə, həm də bizim – gələcəyin jurnalistlərinin özünü qiymətləndirməsini yoxlayırdı, gənclərdə özünəinam yaratmağa çalışırdı.

Allahverdi müəllimin dərsləri təkcə konkret predmetin izahı və müzakirəsi ilə yekunlaşmırdı. Bütün sahələrlə bağlı tələbələrə suallar verə bilərdi. Az qala, ağıla gələn hər şeydən. Nəinki konkret predmetlə məhdudlaşmayıb, bütövlükdə media sistemi, həm də ümumi dünyagörüşü ilə bağlı biliklərimizin inkişafına çalışırdı.

Elə sualları olurdu ki, bir 90 dəqiqə düşünməli olurduq. Bəzən də həmin sualları və cavabları bir – birimizlə bölüşürdük. Deyirdik ki, Allahverdi müəllim filan sualı soruşacaq, hazır ol...

Bir neçə dəfə səfərlərdə iştirak etmişik. Ağdamda, Ağcabədidə olmuşuq. Dərslərdə nə qədər ciddi, tələbkardırsa, bir o qədər də zarafatcıl, səmimi insandır.

...İllər keçdi. Mən əvvəlcə magistr, sonra doktorant kimi fakültəmə qayıtdım. Həm də saathesabı qaydada pedaqoji fəaliyyətlə məşğulam. Bir neçə semestr Allahverdi müəllimin seminarlarını da aparmışam. Həmin müddətdə də ondan öyrəndiklərim az olmadı: Qiymətləndirmə sistemindən tutmuş tələbə ilə ünsiyyətə qədər.

Ümumiyyətlə, Allahverdi müəllimdən nə isə öyrənməmək mümkün deyil. Bəzən bir neçə dəqiqəlik dialoq da buna kifayət edir. Təkcə dediklərindən yox, həm də təmkinindən, başqalarına münasibətindən, insanlığından...

Hərdən fakültədə rastlaşırıq. Görüşürük. Hər dəfə eyni təbəssümlə qarşılayır, özünəxas şəkildə “Necəsiniz?”, “İşləriniz necədir?” deyə soruşur. Cavab verir, hər şeyin qaydasında olduğunu deyirəm. Allahverdi müəllim isə özünün şux qameti, iti addımları ilə dərsə tələsir.

...Onun altmış yaşında tanıdığım müəllimimin artıq 70 yaşı ərəfəsindədir. İyunun 26-da növbəti yubileyuini qeyd edəcək. İlk görüşümüzdə öyrədəcəklərinin üç- dörd ay çəkəcəyini düşünürdüm. Amma düz on ildir ki, öyrədir, nümunə olur.

Allah hamıya professor Allahverdi Məmmədli kimi müəllimlər qismət eləsin.

Kənan Novruzov,

BDU-nun Yeni Media və Kommunikasiya Nəzəriyyəsi kafedrasının doktorantı

🖨 Çap et

11:56 09.06.2026

Oxunuş sayı: 86