Sənətə həsr olunan ömür: Tanilə Əhmərova
Bu gün Azərbaycan kinosunun yaddaşlarda yaşayan nur üzlü simalarından biri Tanilə Əhmərovanın doğum günüdür. O, sadəcə aktrisa deyildi. O, tamaşaçının qəlbinə yol tapan bir sənətkar idi. Milli kinomuzun boy-buxun almasında çiyin verdiyi, yaratdığı hər obrazla bir nəslin ürəyinə toxunduğu üçün bu gün də adı ehtiramla çəkilir.
Tanilə Əhmərova 1950-ci il iyunun 1-də Bakıda, zəngin mədəniyyət və sənət mühiti ilə dolu bir şəhərdə dünyaya gəldi. Uşaqlıqdan səhnə işığı onu çəkirdi. Məktəb tədbirlərində, özfəaliyyət dərnəklərində oynadığı rollar elə bil gələcək taleyinin məşqi idi. İncəsənətə sevgisi illər keçdikcə alovlandı, peşəsinin yolunu özü işıqlandırdı.
Orta məktəbdən sonra Azərbaycan Dövlət Teatr İnstitutuna addım atanda müəllimləri dərhal onun fərqini gördülər. Səhnə mədəniyyəti, obrazın ruhuna girib onu nəfəs kimi yaşatma bacarığı, təbii istedad.. Hələ tələbə ikən çıxış etdiyi tamaşalarda tamaşa zalı onun adına alqış saxlayırdı.
İnstitutu bitirəndən sonra kino onun evinə çevrildi. Azərbaycan kinosunun qızıl dövründə sənətə gəldi. İlk filmlərindən etibarən tamaşaçı onu sevdi. Çünki Tanilə xanım obrazlarını süni pafosla yox, həyatın özündən götürüb canlandırırdı. Hər baxışında, hər jestində bir qadının dərdini, sevincini, səbrini oxumaq olurdu. O, rolu oynamırdı yaşayırdı.
Onun sənət taleyində dönüş “Qayınana” filmi ilə oldu. Ekranda yaratdığı Sevda obrazı elə bir qəlpə idi ki, saniyələr içində bütün Azərbaycanın qəlbinə batdı. Sevda sadəcə bir personaj deyildi o, hər evdə tanıdığımız qonşu qız, bacı, dost oldu. O gündən Tanilə Əhmərova kinomuzun klassik qəhrəmanları sırasında öz yerini aldı.
“Şir evdən getdi”, “Sevinc buxtası”, “Üzü küləyə”, “Əlavə iz”, “Qəribə adam”, “Tələ”, “İlıq dənizdə buz parçası”.. Janr dəyişirdi, dövr dəyişirdi, amma Tanilə xanımın məharəti dəyişmirdi. Hər rolda fərqli bir qadın yaradır, amma hamısında Azərbaycan qadınının mərhəmətini, müdrikliyini, sədaqətini, həyat eşqini gizlədirdi. Tamaşaçı onun qəhrəmanlarında öz anasını, bacısını, özünü tapırdı.
Səhnədən kənarda da Tanilə Əhmərova elə Tanilə xanım idi sadə, zəhmətkeş, məsuliyyətli. Həmkarları onu sənətə sonsuz sevgi ilə yanan bir insan kimi xatırlayırlar. Onun üçün aktyorluq şöhrət yox, əmanət idi. Və o, bu əmanətə ömrü boyu xəyanət etmədi.
Dövlət də onun xidmətini qiymətləndirdi. Azərbaycan mədəniyyətinə verdiyi töhfələrə görə Tanilə Əhmərovaya “Əməkdar artist” fəxri adı verildi.
2015-ci ildə aramızdan ayrılarkən kino aləmimiz yetim qaldı. Tamaşaçıların gözü yaşardı. Amma əsl sənətkarlar ölmür. Onlar filmlərdə yaşayırlar. Tanilə xanımın yaratdığı obrazlar bu gün də ekranlardan bizə baxır, gülür, ağlayır, öyrədir. Duyğuları nəsildən-nəsilə ötürülür.
Bu gün, iyunun 1-də onun doğum günündə bir daha başa düşürük: Tanilə Əhmərova Azərbaycan kinosunun özünəməxsus dəsti-xətti olan sənətkarıdır. Onun ekran ömrü zamanın sınağından çıxıb milli mədəniyyətimizin qızıl fonduna çevrilib.
O getdi, amma Sevda qaldı.. və onunla birgə Azərbaycan qadınının nur üzü əbədi qaldı. Tanilə Əhmərovanın xatirəsi sevənlərin qəlbində, kinomuzun işıqlı səhifələrində hər zaman yaşayacaq.
Nigar Xəlilli
12:13 01.06.2026
Oxunuş sayı: 57
