Gündəm

Ömrünü Vətən nəğməsinə çevirən qəhrəman: Xudayar Yusifzadə

İnsan doğulur, yaşayır və bir gün bu dünyadan köçür... Çoxları zamanın amansız axınında unudulub gedir. Amma elə seçilmiş insanlar var ki, onlar özlərindən sonraya sadəcə bir ad yox, tükənməz bir irs, silinməz bir dəyər qoyub gedirlər. Onlar özlərini insanların sadəcə soyuq beyin yaddaşına deyil, isti və heç vaxt unutmayan ürək yaddaşına həkk edirlər. Bu gün damarlarında şərəfli türk qanı axan, Vətən sevgisi ilə döyünən hər bir kəsin qəlbinə adını qızıl hərflərlə yazmış qəhrəmanımızın — Xudayar Yusifzadənin doğum günüdür.

Xudayarın taleyi elə uşaqlıqdan sınaqlarla başladı. 1998-ci ildə dünyaya göz açdıqdan cəmi 24 gün sonra atası Müslüm kişi bu dünyadan köçdü. Beşikdə atasız qalan Xudayarın sığınacağı, arxası-dayağı bütöv bir məmləkət oldu. Onun himayədarı da müqəddəs Azərbaycan torpağı — Vətən oldu. Bəlkə də elə bu səbəbdən, hərbi xidmətini başa vurduqdan sonra da o, mavi səmaları qorumaqdan, torpağa keşik çəkməkdən doymadı. Uşaqlıqda onun keşiyində duran Vətənin, indi özü keşiyində durmağa qərar verdi və hərbidə qalaraq xidmətini şərəflə davam etdirdi. 2020-ci ilin iyul ayında mənfur qonşumuz Ermənistan növbəti dəfə atəşkəsi pozaraq Tovuz istiqamətində hücuma keçdi. Həmin döyüşlərdə xalqımızın qəhrəman oğlu, General-mayor Polad Həşimov şəhadət şərbətini içdi. Bu acı xəbər hər bir azərbaycanlının qəlbinə sağalmaz bir dağ çəkdi. Ölkəni bürüyən qəzəb və intiqam hissi mərd oğullarımızı ayağa qaldırdı. Minlərlə gənc hərbi komissarlıqlara axışdı.

Bərdə Rayon Hərbi Komissarlığına könüllü müraciət edən Xudayar, ilk olaraq Füzuli rayonundakı sərhəd məntəqələrindən birində xidmətə başladı. 27 Sentyabrda başlayan Böyük Vətən Müharibəsi isə onun qəhrəmanlıq dastanının ən parlaq səhifəsi oldu. Murovdağın soyuq zirvələrindən başlayan döyüş yolu Füzulidən, Cəbrayıldan keçərək Zəngilana qədər uzandı. O, addım-addım torpaqlarımızı azad edir, hər qarışa can verirdi. Xudayar uşaqlıqdan musiqinin, melodiyanın içində böyümüşdü. İncəsənət məktəbini bitirmişdi; musiqiçi atasının genindən gələn o ilahi səs onun ruhuna hopmuşdu. Və bir gün, döyüşlərin ən qızğın vaxtında, bəlkə də şəhadətə qovuşacağını hiss etdiyi o anlarda, Xudayarın dodaqlarından bütün Azərbaycanı lərzəyə gətirən o məşhur nəğmə süzüldü.

Böyük şairimiz Əliağa Vahidin sözlərinə bəstələnmiş təsnif, yüz il sonra məhz Xudayarın ifasında əsl ruhunu və mənasını tapdı. Səngərdə, əlində silah, üzündə məğrur bir təbəssümlə oxuduğu o mahnı, sadəcə bir musiqi deyil, bizim zəfərimizin, milli birliyimizin və qələbəmizin diri təcəssümünə çevrildi.

Oktyabrın 22-də, Zəngilan rayonunun Ağbənd qəsəbəsi istiqamətində gedən ağır döyüşlərdə Xudayar Yusifzadə sonuncu döyüş tapşırığını yerinə yetirərkən qəhrəmancasına şəhid oldu. O, canını tapşırdı, amma bizə bütöv bir azad Vətən və heç vaxt susmayacaq bir səs qoyub getdi. Xudayar öz canı, qanı və o ecazkar səsi ilə sübut etdi ki, insan üçün doğulduğu, böyüdüyü torpaqdan daha müqəddəs heç nə yoxdur. Yüz il əvvəl yazılmış misralar onun şirin avazında yenidən doğuldu və tarixə silinməz bir möhür vurdu:

Həqiqətən də, insan üçün Vətən yaxşıdır! Adın əbədi, ruhun şad olsun, Vətənin aslan ürəkli Şəhidi! Doğum günün mübarək!

Ayhan

🖨 Çap et

11:15 15.07.2026

Oxunuş sayı: 59