Sübhün dumanı çəkilir... - ESSE
Dağların zirvəsində, hələ günəş tam doğmamış, sərt bir külək əsgərin üzünü oxşayır. Əlindəki silahın soyuqluğu ilə bədəninin hərarəti bir-birinə qarışır. Aşağıda – dərələrdə, dəniz sahillərində, gur küçələri olan şəhərlərdə isə həyat yeni günə oyanır. Tələbələr auditoriyalara tələsir, redaksiyalarda xəbər lentləri yenilənir, analar övladlarının əlindən tutub məktəbə aparırlar. İnsanlar rahat nəfəs alırlar. Çünki hamı bilir ki, haradasa o dumanın içində gözünü qırpmadan dayanan, bədəni səngərdə, düşüncəsi isə qoruduğu Vətəndə olan bir Azərbaycan əsgəri var.
26 iyun. Bu tarixi yalnız rəsmi mərasimlərlə, şablon təbriklərlə və eyni sözlərin təkrarlandığı çıxışlarla qeyd etmək nə publisistikaya, nə də səngərdə xidmət edən əsgərin fədakarlığına uyğun olardı. Çünki ordu təkcə paradlarda nümayiş etdirilən hərbi texnika, müasir silahlar və ya statistik göstəricilər deyil. Ordu, hər şeydən əvvəl, insandır. O silahı tutan əllər, şaxtalı gecədə evdən gələn bir mesajla isinən ürəklər və bütöv bir millətin iradəsidir.
Bəs bu yol haradan başladı?
Zamanı 1918-ci ilin isti iyun günlərinə, Gəncəyə qaytarsaq, mənzərə daha aydın görünər. İlk Əlahiddə Azərbaycan Korpusu yaradılarkən, yəqin ki, çoxları inanmırdı ki, həmin çətin geosiyasi şəraitdə atılan bu addım gələcək müstəqil dövlətin ən möhkəm dayaqlarından birinə çevriləcək. Tarix bəzən yarımçıq qalan cümlələri xatırladır. Azərbaycan xalqı da uzun illər həmin cümləni tamamlamaq üçün mübarizə apardı, itkilər verdi, ümidini itirmədi.
Nəhayət, zaman göstərdi ki, 1918-ci ildə alovlanan o ilk qığılcım heç vaxt sönməyib. O, sadəcə öz zamanını gözləyirmiş. Şuşada, Xankəndidə və Qarabağın hər qarışında həmin qığılcım böyük bir məşələ çevrildi və yarımçıq qalan tarix öz ən şərəfli səhifəsini yazdı.
Lakin bu mənzərəni yalnız emosiyalarla qiymətləndirmək kifayət deyil. Bu gün Azərbaycan Ordusu regional və beynəlxalq hərbi ekspertlərin diqqət mərkəzində olan peşəkar silahlı qüvvələrdən biridir. Müasir texnologiyaların tətbiqi, pilotsuz uçuş aparatlarından səmərəli istifadə, şəbəkə mərkəzli idarəetmə və yüksək hazırlıq səviyyəsi ordumuzun XXI əsr müharibələrinin gedişinə təsir göstərən təcrübələrindən biri kimi qiymətləndirilir.
Ancaq burada mühüm bir sual yaranır: ən müasir silahlar, ən güclü hava hücumundan müdafiə sistemləri və ən dəqiq raketlər təkbaşına qələbə qazana bilərmi?
Cavab aydındır — xeyr.
Əgər əsgərin daxilində Vətən sevgisi, qələbəyə inam və sarsılmaz iradə olmasa, ən müasir silah belə sadəcə soyuq bir metal parçasıdır.
Müharibənin taleyini dəyişən təkcə texnika deyil. Həmin texnikanı idarə edən zəka, düzgün qərar verən komandanlıq və Vətəni hər şeydən üstün tutan Azərbaycan əsgərinin ruhudur. Məhz texnologiya ilə milli ruhun vəhdəti ordumuzun əsas üstünlüyünü təşkil edir.
Bu gün, 26 iyunda, şəhərlərdə bayram əhval-ruhiyyəsi hökm sürərkən, sərhəd yüksəkliklərində yenə sübh açılır. Bu gün təkcə təqvimdə qeyd olunan bir bayram deyil. Bu gün həm də ehtiram, minnətdarlıq və qürur günüdür. Bu torpağın hər qarışını öz qanı, cəsarəti və fədakarlığı ilə qoruyan şəhidlərin, qazilərin və bu gün də sərhəddə xidmət edən əsgərlərin günüdür.
Bayramın mübarək, Azərbaycan əsgəri!
Bu xalq sənə baxanda yalnız zireh, silah və hərbi güc görmür. Sənə baxanda öz təhlükəsizliyini, azadlığını, gələcəyini və bu torpaqlarda başıuca yaşamağın qürurunu görür. Qoy sənin səsin həmişə zirvələrdən gəlsin, üçrəngli bayrağımız isə daim o zirvələrdə dalğalansın.
Ayxan İbişov
12:45 26.06.2026
Oxunuş sayı: 56
