Notları zamanın yaddaşına həkk olunan bəstəkar: Qəmbər Hüseynli
Bəzən bir ömür illərlə deyil, insanlara bəxş etdiyi əsərlərlə ölçülür. Elə sənətkarlar var ki, onlar dünyadan köçsələr də, yaratdıqları melodiyalar zamanın səsini üstələyərək nəsildən-nəslə yaşayır. Azərbaycan musiqisinin ölməz simalarından biri, görkəmli bəstəkar, Azərbaycanın Əməkdar incəsənət xadimi Qəmbər Hüseynli də məhz belə sənətkarlardandır.
1916-cı il aprelin 16-da qədim Gəncə şəhərində dünyaya göz açan Qəmbər Hüseynli hələ uşaqlıq illərindən musiqiyə könül verib. İlk təhsilini doğma şəhərində alan gələcək bəstəkar sonradan Bakı Musiqi Texnikumunda, daha sonra isə Azərbaycan Dövlət Konservatoriyasında təhsil alaraq milli bəstəkarlıq məktəbinin ən gözəl ənənələrini mənimsəyib. O, xalq musiqisinin ruhunu peşəkar bəstəkarlıq sənəti ilə birləşdirərək özünəməxsus yaradıcılıq dəst-xətti formalaşdırıb.
Qəmbər Hüseynlinin adı çəkilən kimi ilk yada düşən əsər şübhəsiz ki, şair Tofiq Mütəllibovun sözlərinə bəstələdiyi "Cücələrim" mahnısıdır. 1948-ci ildə ərsəyə gələn bu kiçik nəğmə zaman keçdikcə sərhədləri aşaraq dünyanın müxtəlif guşələrinə yayıldı. Onlarla dilə tərcümə olunan, müxtəlif xalqların uşaqları tərəfindən sevə-sevə oxunan bu mahnı təkcə bir bəstə deyil, Azərbaycan musiqisinin dünyaya bəxş etdiyi ən parlaq mədəniyyət nümunələrindən birinə çevrildi. Bu gün də haradasa "Cücələrim" səslənəndə, həmin melodiyanın qanadlarında Azərbaycanın adı da səslənir.
Lakin Qəmbər Hüseynlinin yaradıcılığı təkcə bu ölməz nəğmə ilə məhdudlaşmır. Onun "Ay işığında", "İlk məhəbbət", "Gəncə", "Bahar gəlir", "Düşür yadıma" və digər əsərləri Azərbaycan musiqisinin qızıl fondunu zənginləşdirən incilərdir. Bu mahnılarda bəzən ilk sevginin kövrəkliyi, bəzən baharın təravəti, bəzən isə vətənə duyulan sonsuz məhəbbət incə melodiyalarla dinləyiciyə çatdırılır. O, teatr tamaşaları və müxtəlif səhnə əsərləri üçün yazdığı musiqilərlə də milli mədəniyyətimizin inkişafında əvəzsiz xidmətlər göstərib.
Qəmbər Hüseynlinin musiqisi sadəcə dinlənilmir, hiss olunur. Onun melodiyalarında xalqın nəfəsi, uşaqların sevinci, baharın rəngi və Vətənin ruhu yaşayır. Elə buna görə də illər, onilliklər keçsə də, bəstəkarın əsərləri köhnəlmir, əksinə hər yeni nəslin qəlbində yenidən doğulur.
1961-ci il avqustun 1-də, cəmi 45 yaşında həyatdan köçən Qəmbər Hüseynlinin ömrü qısa olsa da, sənəti ömürdən uzun yaşadı. O, notlarla qurduğu mənəvi körpü vasitəsilə keçmişi bu günə, bu günü isə gələcəyə bağladı.
Bu gün görkəmli bəstəkarın xatirəsini ehtiramla yad edərkən bir daha anlayırıq ki, əsl sənətkarlar heç vaxt unudulmurlar. Onlar zamanın axarında itib-batmır, hər səslənən melodiyada, hər oxunan nəğmədə yenidən həyata qayıdırlar.
Nigar Xəlilli
20:40 31.07.2026
Oxunuş sayı: 48
