Unudulmayan səsin sahibi: Rübabə Muradovanın doğum günüdür
Bu gün Azərbaycan musiqi tarixində özünəməxsus yeri olan görkəmli sənətkar Rübabə Muradovanın doğum günüdür.
Rübabə Muradova 22 mart 1933-cü ildə İranın Ərdəbil şəhərində dünyaya gəlib. Uşaqlıq və gənclik illərində musiqiyə böyük maraq göstərən sənətkar sonradan Bakıya gələrək peşəkar səhnə fəaliyyətinə başlayıb. Onun istedadını ilk görənlərdən biri də məşhur aktyor Ələsgər Ələkbərov olub və məhz onun dəstəyi ilə Muradova paytaxt səhnələrinə yol tapıb.
Gənc yaşlarından musiqi təhsili alan Rübabə Muradova Asəf Zeynallı adına Musiqi Məktəbində oxuyaraq vokal imkanlarını inkişaf etdirib. O, 1954-cü ildən etibarən Azərbaycan Dövlət Opera və Balet Teatrında fəaliyyət göstərib və ömrünün sonuna qədər bu sənət ocağı ilə bağlı qalıb. Burada həm solist kimi çıxış edib, həm də sonralar gənc ifaçıların yetişməsində pedaqoq kimi rol oynayıb.
Onun səsi mezzo-soprano tembri ilə seçilir və xüsusilə muğam və opera janrlarında dərin emosional ifası ilə yadda qalıb. Səhnədə yaratdığı obrazlar arasında Leyli (“Leyli və Məcnun”), Əsli (“Əsli və Kərəm”) kimi rollar xüsusi yer tutur. Bu əsərlər Azərbaycan bəstəkarı Üzeyir Hacıbəyovun yaradıcılığının inciləri sayılır və Muradovanın ifasında yeni nəfəs qazanıb.
Sənətinə verdiyi töhfələrə görə o, 1956-cı ildə “Əməkdar artist”, 1971-ci ildə isə “Xalq artisti” fəxri adlarına layiq görülüb. Bundan əlavə, “Şərəf nişanı” ordeni ilə də təltif olunub.
Rübabə Muradova 28 avqust 1983-cü ildə Bakıda vəfat edib və Yasamal qəbiristanlığında dəfn olunub. O, Azərbaycan musiqi mədəniyyətində silinməz iz qoyaraq bu gün də dinləyicilərin yaddaşında yaşayır.
Onun həyat yolu və sənəti bir daha sübut edir ki, həqiqi istedad zaman keçsə belə unudulmur.
Qeyd edək ki, Rübabə Muradovanın yaradıcılığında xüsusi yer tutan və dinləyicilər tərəfindən sevilən ifalardan biri də "Unuda bilmirəm" mahnısıdır:
Ayrı düşdük, aylar ötdü, il oldu
Sənsiz qəlbim bir çağlayan sel oldu
Ayrı düşdük, aylar ötdü, il oldu
Sənsiz qəlbim bir çağlayan sel oldu
Bağça saldım, qönçə açdı, gül oldu, gül oldu
Bağça saldım, qönçə açdı, gül oldu, gül oldu
Neyçün səni bəs unuda bilmirəm?
Neyçün səni bəs unuda bilmirəm?
Unuda bilmirəm...
Bu mahnı dərin hisslər, ayrılıq ağrısı və unudulmayan məhəbbətin ifadəsi kimi yadda qalır.
Mahnının sözlərində zaman keçsə də bitməyən həsrət, qəlbdə dinməyən sevgi açıq şəkildə hiss olunur. Ayrılığın üzərindən aylar, illər keçsə belə, insanın sevdiyini unuda bilməməsi təsirli bədii dillə çatdırılır. Elə bu emosional yük də mahnını dinləyicilərə daha yaxın edir və onu illər keçsə də aktual saxlayır.
Rübabə Muradovanın özünəməxsus səsi və ifa tərzi bu mahnıya xüsusi ruh qataraq onu Azərbaycan musiqisinin yadda qalan incilərindən birinə çevirib.
Fatimə
10:13 22.03.2026
Oxunuş sayı: 1574
