Binəqədi: Dörd qurumun su damlasına qalib gələ bilmədiyi yer
Səhər gözlərini açan Binəqədi sakini üçün "dəniz mənzərəli mənzil" xəyalı artıq əlçatmaz deyil. Pəncərənin tayını açan kimi qarşında uzanan o nəhəng, qəhvəyi rəngli "körfəz" insana sanki bir anlıq kurort zonasında olduğunu pıçıldayır. Asfaltın çatlarında yaranmış bu müvəqqəti göllər səmanın bozluğunu elə bir ustalıqla əks etdirir ki, adamın ayaqqabılarını çıxarıb bu təbiət möcüzəsinə doğru qaçmağı gəlir. Kim deyir ki, şəhərin ortasında göl olmur? Binəqədi memarlığı hər yağışda bizə sübut edir ki, hər qapı ağzı əslində potensial bir yaxta klubudur.
Küçəyə addım atan piyada artıq sadə bir vətəndaş deyil, o, peşəkar bir kəndirbaz, bir akrobat və ya bəlkə də bir uzununa tullanma üzrə olimpiya çempionudur. Hər kəs öz məharətini nümayiş etdirir: kimisi hasarın dibi ilə "hörümçək adam" kimi sürünür, kimisi isə yoldakı tək-tük quru daşların üzərində balet rəqqası zərifliyi ilə rəqs edir. Bu, sadəcə bir gediş-gəliş deyil, bu, insanın təbiətin qəzəbinə qarşı verdiyi estetik mübarizədir. Hər bir su sıçratması isə avtomobillər tərəfindən hədiyyə edilən pulsuz bir "ekstremal duş" seansıdır.
Dayanacaqlar isə artıq sadəcə avtobus gözləmək yeri deyil, sanki uzaq səfərə çıxmağa hazırlaşan dənizçilərin sığınacağıdır. Uzaqdan görünən avtobusun dalğaları yararaq gəlişi, ətrafdakı suların "sunami" effekti ilə səkilərə çırpılması tamaşaya layiqdir. Sakinlər bu mənzərəni izlərkən sanki bir opera premyerasında imiş kimi donub qalırlar. İçəri daxil olan sərnişinlərin palçıqlı ayaq izləri isə avtobusun döşəməsində müasir incəsənətin ən gözəl naxışlarını yaradır.
Kanalizasiya barmaqlıqları isə öz vəzifələrini böyük bir vüqarla yerinə yetirməməkdə davam edirlər. Suyun yerin altına getmək istəməməsi, əslində onun Binəqədi küçələrinə olan sönməz sevgisindən xəbər verir. Axı belə bir "gözəlliyi" tərk edib qaranlıq borulara kim getmək istəyər? Beləcə, hər yağışda şəhərin bu hissəsi özünün su altında qalmış itmiş sivilizasiya statusunu yenidən təsdiqləyir.
Günün sonunda evə qayıdan sakinin ayaqqabılarındakı o qalın palçıq qatı sadəcə çirk deyil, o, bir günlük mübarizənin medalıdır. Binəqədidə yağış yağanda həyat dayanmır, sadəcə "sualtı rejimə" keçir. Və biz, bu mənzərənin şahidləri, yalnız bir şeyi düşünürük: görəsən, növbəti yağışda bələdiyyə bizə hansı "akvapark" sürprizini hazırlayacaq?
Şəhərimizin bu böyük "su şousu"nun baş prodüseri, şübhəsiz ki, Bakı Şəhər İcra Hakimiyyətidir. Onlar mərkəzi küçələrdəki parıltını o qədər ustalıqla qoruyurlar ki, Binəqədinin palçığına ayırmağa vaxtları (və yəqin ki, büdcələri) qalmır. Onlar üçün şəhər "İçərişəhər"dən və "Bulvar"dan ibarətdir; Binəqədi isə sadəcə xəritədəki o uzaq, hər yağışda "itən" müəmmalı nöqtədir. Onların sükutu o qədər dərindir ki, sanki Binəqədi sakinlərinin fəryadını bir növ "estetik səs küyü" kimi qəbul edirlər.
Binəqədi İcra Hakimiyyəti isə bu dramın daxili izləyicisidir. Onlar mənzərəyə o qədər yaxındırlar ki, pəncərələrindən küçədəki "eskpedisiyaları" böyük bir maraqla seyr edə bilirlər. İcra nümayəndəliyinin hər yağışda sərgilədiyi o "soyuqqanlılıq" olimpiya səviyyəsindədir. Sanki bir masa arxasında əyləşib, "görəsən bu dəfə su hansı səviyyəyə qalxacaq?" deyə mərc gəlirlər. Əmsallar o qədər yüksəkdir ki, bu oyun onların bütün diqqətini özünə cəlb edir. Sakinlər şikayətə gedəndə isə cavabları həmişə hazırdır: "Təbiət hadisəsidir, biz nə edək?" – sanki Binəqədiyə yağış deyil, göydən birbaşa Nuh tufanı enib.
Budur, səhnədə suyun əsl sahibləri- Azərbaycan Dövlət Su Ehtiyatları Agentliyi! Onların adındakı "Ehtiyat" sözü Binəqədidə öz həqiqi mənasını tapır: suyu elə bir "ehtiyatla" saxlayırlar ki, bir damlası belə kanalizasiyaya gedib itmir, hamısı küçələrdə, göz qabağında qalır. Agentliyin əməkdaşları yağış bitəndən bir neçə gün sonra- sular artıq buxarlanmağa başlayanda- qəhrəmancasına gəlib boruların başında "elmi-praktik" mülahizələr yürüdürlər. Onların fəlsəfəsi sadədir: "Su həyatdır, Binəqədi isə bu həyatla dolu olmalıdır".
Və nəhayət, bələdiyyə. Bu qurumun varlığını ancaq vergi bildirişləri gələndə xatırlamaq olar. Yağış yağanda bələdiyyə üzvləri sanki bir növ "gözəgörünməzlik" iksiri içirlər. Onlar nəinki suyun qarşısını almırlar, hətta o qədər şəffafdılar ki, sakinlər onları bu gölməçələrin içində axtarsalar da, tapa bilmirlər. Onlar yerli özünüidarəetmənin ən ali zirvəsindədirlər: heç nəyə qarışmamaqla hər şeyi "təbiətin ixtiyarına" buraxmaq.
Beləliklə, bu möhtəşəm fotoreportajın sonunda bütün bu qurumlara dərin minnətdarlığımızı bildiririk. Əgər onların bu bənzərsiz koordinasiyası olmasaydı, biz Binəqədinin bu "su altı" gözəlliklərini heç vaxt kəşf edə bilməzdik. Sağ olsunlar ki, bizə hər yağış yağanda pulsuz ekstremal turizm yaşadırlar!
Türkanə Muradlı
14:38 28.03.2026
Oxunuş sayı: 6031
